ریچارد اتینگهاوزن

ریچارد اتینگهاوزن تاریخ‌دان آلمانی-آمریکایی در زمینه هنر اسلامی و سرنمایشگاه‌گردان نگارخانه هنر فریر بود. او در سال 1931 پی‌اچ‌دیاش را در زمینه تاریخ اسلام و تاریخ هنر از دانشگاه فرانکفورت دریافت کرد. از سال 1929 تا 1931، بر روی مجموعهٔ آثار اسلامی در موزه بودهٔ برلین تحت مدیریت ارنست کونل و جمع‌کننده/ باستان‌شناس فردریش ساره کار کرد. در سال 1934، به دنبال رشد و ظهور نازیسم، ابتدا به بریتانیای کبیر و سپس به ایالات متحدهٔ آمریکا، جایی که به کارمندان آرتور افام پوپ در مؤسسه باستان‌شناسی و هنرهای ایرانی در نیویورک پیوست، مهاجرت کرد. از سال 1937 تا 1938 او اولین کلاسش را در مؤسسه هنرهای زیبا در دانشگاه نیویورک تدریس کرد. در همان سال به سمت دانشیار دانشگاه میشیگان منصوب شد. در سال 1944، اتینگهاوزن میشیگان را به قصد پیوستن به نگارخانهٔ هنر فریر ترک کرد. یک سال بعد با مورخ هنر، الیزابت اسگالیتزر ازدواج کرد. او همچنین در دانشگاه پرینستون تدریس کرد. در سال 1961 به سمت سرنمایشگاه‌گردان در فریر منصوب گشت. در طی تصدی شغلش در فریر، او مجموعه را به یکی از بهترین مجموعه‌های هنر اسلامی در دنیا تبدیل کرد. در سال 1966 اتینگهاوزن فریر را برای سمت کرسی هاگوب کورکیان استاد هنرهای اسلامی در مؤسسهٔ هنرهای زیبای دانشگاه نیویورک ترک کرد. در همان سال به همراه آر. بیلی ویندر، مورخ خاورمیانه، مرکز کورکیان را در دانشگاه نیویورک بنیان گذاشتند. سه سال بعد، او مشاور مدیر بخش اسلامی موزهٔ هنر متروپولیتن شد.