غلامرضا ارژنگ

غلامرضا ارژنگ پژوهشگر ایرانی و مؤلف کتاب‌های دستور زبان فارسی و آیین نگارش دوره‌های راهنمایی و دبیرستان است. غلامرضا ارژنگ در قم، در خانواده‌ای به دنیا آمد که اهل بیدگل کاشان بودند و در دوران شورش نایب حسین خان کاشی، به دلیل خودداری از همکاری با عوامل او به قم مهاجرت کرده بودند. او در سن 9 سالگی پدرش را از دست داد. در سال 1332 و در سن 17 سالگی با درخواست خود و اجازه دادگاه تاریخ تولد خود را به 1312 تغییر داد تا بتواند به شغل آموزگاری مشغول گردد. در 1338 پس از چند سال تدریس، گواهینامه ششم متوسطه ادبی و در 1341 لیسانس ادبیات و زبان فارسی از دانشگاه تهران را دریافت کرد. وی در 1345 گواهی نامه آموزش زبان فرانسه از انستیتو ایران و فرانسه گرفت و در سال 1349 فوق لیسانس علوم تربیتی از دانشگاه تهران دریافت کرد. ارژنگ از سال 1332 به شغل آموزگاری در قم مشغول و سال 1342 به آموزش و پرورش تهران منتقل شد و تا 1350 در دبیرستان‌های پهلوی (نام جدید این دبیرستان؟ کجای تهران واقع است؟) ، امیرکبیر و مروی تهران تدریس نمود. از آن زمان (1350) تا سال 1359 با سمت کارشناسی در مرکز تحقیقات و برنامه ریزی درسی و سازمان کتاب‌های درسی کار نمود. (بعدها این دو تشکیلات در سازمان پژوهش وزارت آموزش و پرورش ادغام شد) ارژنگ در این سال‌ها با دیگر همکارانش، کتاب‌های درسی دستور زبان فارسی و آئین نگارش دوره‌های راهنمایی و دبیرستان را بر اساس شیوه نوین آموزشی نگاشت، همچنین تغییر رسم-الخط فارسی از صورت نوشتن اتصال کلمات مرکب به صورت انفصالی یا جدا از هم را در کتاب‌های درسی سال‌های 1352 وارد نمود. پس از باز نشستگی به درخواست خود در سال 1359، تا سال 1385، در مدارس عالی و آموزش ضمن خدمت در وزارت درمان و آموزش پزشکی، آموزش و پرورش و دانشگاه‌های آزاد و دوره‌های باز آموزی صدا و سیما مشغول تدریس دستور زبان فارسی، ادبیات فارسی، آئین نگارش بود. از سال 1390 بافرهنگستان زبان و ادب فارسی، گروهِ فرهنگ نویسی، درتألیفِ فرهنگِ جامعِ زبانِ فارسی همکاری نموده و تهیّه وتنظیمِ تعریفِ مدخل‌های اصطلاحاتِ دستورِ زبان، آرایه‌های شعری، عروض و قافیه و همچنین ویرایش و بررسی وبازبینیِ نهاییِ جلدِ اوّلِ همین فرهنگ (حرفِ آ) را بر عهده داشته‌است.