برای خاطر آیه ها

کتاب برای خاطر آیه ها قسمتی کوتاه از کتاب: می شد همه ی شب های شب ،نخوابد توی بستر پیامبر. می شد جانش را سپر بلای رسول نکند.فقط یکی از آیه ها قرآن کم می شد؛ "و من الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات الله" می شد توی رکوع انگشترش را به آن فقیر انفاق نکند ؛شاید یکی از آیه ها نازل نمی شد؛ "انما ولیکم الله...و یوتون الزکاة و هم راکعون" می شد این قدر عزیز نباشد برای پیامبر؛که قرآن نگوید:انفسنا.که همه نگویند انفسنای ماجرای مباهله علی بود. می شد با همسرش،با بچه هایش،آن سه روز افطارشان را به مسکین و یتیم و اسیر ندهند، فقط قرآن دیگر هل اتی نداشت. می شد آن قدر شجاعانه و دلیرانه نجنگد که قرآن حتی به ضربه سم اسبش قسم بخورد. "و العادیات ضبحا.فالموریات قدحا" می شد باب مدینه ی علم نبوی نباشد که دوست و دشمن بگویند"من عنده علم الکتاب"علی ست. می شد این قدر ولایتش مهم نباشد که توی حج آخر آیه بیاید"بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته"که دست عزیزی دستش را بالا ببرد و بگوید:من کنت مولاه فهذا علی مولاه.که خدا جبرئیل را دوباره روانه کند:"الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی..." می شد؟ می شد اگر او علی بن ابی طالب نبود ؛خبر بزرگ ؛نبأ عظیم. مردی که اگر نمی آمد ،اقلش سیصدتا از آیه های قرآن کم می شد.