بچه های فرات

داستانی که در سال 61 هجری، در عراق و در کوفه می‌گذرد. در سالی که امام سوم شیعیان، حسین بن علی (ع) و همراهان صدیقش در صحرای کربلا با سپاه تزویر و کفر روبه‌رو شدند. این داستان روایت دوستانی نوجوان به نام‌های سعد، علی و مالک است که در کوفه و در عالم جوانی خود زندگی می‌کنند، اما زمانی که خبر آمدن حسین (ع) به کوفه را می‌شنوند ناگزیر از گرفتن تصمیم‌اند. تصمیم بر این که به کدام راه پای گذارند و به کدام دسته بپیوندند و در این میان پس از چالش‌های فراوان هرکس راه خود را انتخاب می‌کند. این داستان روایتی نو از واقعه کربلا است. در نوشتن این کتاب از منابع تاریخی استفاده شده تا تصویر قابل اطمینانی از وقایع آن زمان به دست دهد.

درباره کتاب بچه‌های فرات

یک رمان مذهبی خوب برای بچه‌های دوره متوسطه اول می‌خواهید؟ این کتاب پیشنهاد ماست. داستان کتاب به مستند تاریخی روستای بنی اسد اشاره دارد که اهالی روستا به درخواست حبیب بن مظاهر برای یاری امام حسین(ع) پیش قدم می‌شوند و علی که شخصیت اصلی داستان است از تصمیم پنهانی پدرش برای یاری امام مطلع می‌شود و قصد همراهی مخفیانه با پدر را دارد و این تصمیم را با دوستان نزدیکش در میان می‌گذارد. این‌جا دقیقا همان لحظه‌ای است که نوجوانان به داستان این کتاب همراه می‌شوند. داستان حول رفتارها و اتفاقاتی میگذرد که علی همراه با دوستان‌ش تجربه می‌کنند و پایان داستان هم با واقعه کربلا گره می‌خورد. این کتاب از کتاب‌های خوب انتشارات جمکران است و به راحتی می‌توان به دیگران پیشنهادش داد.

بچه‌های فرات را به چه کسانی توصیه می‌کنیم؟

اگر یک رمان و داستان مذهبی تایید شده برای پسرها و دخترهای اواخر دبستان و دوره اول متوسط نیاز دارید این کتاب را به شما پیشنهاد می‌کنیم. برای این رده سنی جذابه و محدودیتی در محتوا و خوانش کتاب برای اون‌ها ایجاد نمی‌کنه. غمی که در این کتاب خواننده تجربه می‌کنه زیاد نیست و عزت و عاقبت کارها و تصمیم‌ها رو به بچه‌ها به خوبی منتقل می‌کنه پس از این جهت یک رمان تربیتی هم به حساب میاد.

بخشی از کتاب بچه‌های فرات:

- کسی چه می‌دانست که ما چه در سر داریم!
تمام این حدس و گمان، اما و اگر و شایدها، مثل دایره در ذهن می‌آمد و تکرار می‌شد. جنگجویان نوجوان که فکر می‌کردند نقشۀ بکری کشیده‌اند و به راحتی می‌توانند وارد کاروان حسین‌بن‌علی (علیه‌السلام) شوند، حالا مثل ارتش شکست خورده‌ای بودند که نمی‌خواستند باور کنند که یک جاسوس را به عنوان دوست قبول کرده‌اند!