ما گربه هستیم

ما گربه هستیم «ما گربه هستیم. و هنوز نامی نداریم.» اصیل‌ترین و فراموش‌نشدنی‌ترین رمان در ادبیات ژاپنی چنین آغاز می‌شود. ما گربه هستیم رمانی است تمثیلی با زبانی طنز و شوخ و شنگ و روایتی لوده‌وار که خواندنش بسیار لذت‌بخش است؛ وقایع‌نگاری بچه‌گربه‌ای مطرود و سر راهی و سرگردان که تمام وقتش را به مشاهده طبیعت آدم‌ها می‌گذراند ـ از ماجراهای تجار و معلمان مدرسه تا ضعف‌های راهبان و حاکمان. از این چشم‌انداز یگانه ناتسومه سوسه‌کی با تکیه بر تعلیمات خود در فلسفه چینی اظهارنظرهای گزنده‌ای درباره خیزش اجتماعی ژاپن دوره میجی می‌کند. رمانی برجسته که از آثار کلاسیک ادبیات جهان به شمار می‌رود. در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم: «مطمئنا هیچ قانونی نیست که مانع رشد قد آدم‌ها بعد از بیست سالگی شود. دلم به امید ضعیفی خوش بود که اگر غذای مناسبی به تور بخورانم شاید قد بکشی.» صاحب‌مان که از هر حیث می‌خواست نشان دهد که چیزی که می‌گوید جدی است قصد داشت استدلال عجیب خودش را بسط دهد که صدای تیز زنگ در و به دنبالش فریاد «سلام» حرفش را قطع کرد. سوزوکی سرسخت به دنبال بوی علف کیسه کشیش روی بام انگار سرانجام رد لانه آقای بدترکیب را زده است.