خانه خوبرویان خفته

تنها زمانی که آرزو داشتم نویسنده‌اش باشم رمان «خانه خوبرویان خفته» است. اگرچه که من نمی‌توانم این موضوع را تفسیر کنم و حتی در تنها سفری که به ژاپن داشتم نتوانستم آن را تفهیم کنم. ولی برای خودم امری واضح و روشن است.
گابریل گارسیا مارکز
«خانه خوبرویان خفته» به راستی شاهکاری یگانه است. و این یگانگی، علاوه بر محتوایی غیر معمول و خاص، به خاطر کمال آن در ارایه فرمی ویژه است. اثری که نکته‌هایی شگرف را در هزارتوهای درونش نهفته دارد.
کاواباتا با فراتر رفتن از احساسات و شهوات، سعی در آشکار ساختن جوهره و خصلت شقاوت و بی‌رحمی درون آدمی دارد.
یوکی‌یو می‌شیما