کتاب «من زنده‌ام»، خاطرات دوران اسارت معصومه آباد است. خانم آباد، خودش قلم‌به‌دست گرفته و بسیار زیبا و پرجاذبه خاطراتش را نوشته است. سی و چند روز بیشتر از حملهٔ رژیم بعث به ایران نگذشته بود که چهار نفر از دختران امام خمینی دست نامحرمان اسیر شدند! «بنات الخمینی» عنوانی بود که سربازان صدام به چهار بانوی امدادگر ایرانی داده بودند. بعثی‌ها اول که ماشینشان را محاصره می‌کنند، از خوشحالی پایکوبی می‌کنند و پشت بی‌سیم به فرماندهانشان اعلام می‌کنند که دختران خمینی را گرفتیم! بعدتر برخی دیگر از افسران بازجو به این بانوان غیرنظامی می‌گویند از نظر ما شما ژنرال‌های ایرانی هستید! عنوان کتاب که بر روی جلد چاپ شده، دستخط معصومه آباد است. آن روز که برای فرار از بی‌خبری مفقودالاثری برای خانواده‌اش یا هر کسی که می‌توانست فارسی بخواند نوشته بود: «من زنده‌ام. معصومه آباد.»

درباره کتاب من زنده‌ام

 کتاب «من زنده‌ام» یک اثر خودزندگی‌نامه‌ای است که توسط معصومه آباد، یکی از اسیران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، نوشته شده است. این کتاب به شرح تجربیات او در دوران اسارت در اردوگاه‌های عراق می‌پردازد.
 معصومه آباد که در زمان جنگ، یک جوان 17ساله بود، به همراه تعدادی دیگر از زنان ایرانی توسط نیروهای عراقی اسیر شد. کتاب «من زنده‌ام» شامل خاطرات و مشاهدات او از دوران سخت و طاقت‌فرسای اسارت، مقاومت‌ها و امیدهای او و دیگر زنان اسیر است. این کتاب نگاهی دقیق و تأثیرگذار به زندگی و مبارزات زنان در شرایط سخت جنگ و اسارت دارد و به‌خوبی توانسته است احساسات، رنج‌ها و امیدهای نویسنده را به خواننده منتقل کند.
 «من زنده‌ام» به‌عنوان یکی از آثار برجسته در حوزه ادبیات پایداری شناخته شده و توانسته است توجه بسیاری از خوانندگان و منتقدان را به خود جلب کند. این کتاب نه‌تنها یک سند تاریخی مهم از دوران جنگ ایران و عراق است، بلکه یک منبع الهام‌بخش برای مقاومت و ایستادگی در برابر سختی‌ها نیز محسوب می‌شود.

  خواندن کتاب «من زنده‌ام» را می‌توان به چه گروه‌های مختلفی توصیه کرد: 

 دانشجویان و علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران: این کتاب یک منبع مهم و واقعی برای درک بهتر جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و تجربیات افراد درگیر در این جنگ است.
 دانشجویان و پژوهشگران حوزه ادبیات پایداری: کسانی که به ادبیات پایداری و نقش آن در نشان‌دادن مقاومت و ایستادگی انسان‌ها علاقه‌مند هستند، از خواندن این کتاب بهره‌مند خواهند شد.
 زنان: داستان زندگی معصومه آباد و دیگر زنان اسیر در جنگ، نمونه‌ای از قدرت، شجاعت و مقاومت زنان در شرایط سخت است و می‌تواند برای زنان و مدافعان حقوق آنان الهام‌بخش باشد.
 نوجوانان و جوانان: این کتاب می‌تواند برای نسل جوان آموزنده باشد و به آنان ارزش‌هایی نظیر مقاومت، امید، و همبستگی را نشان دهد.
 کسانی که به مطالعه خودزندگی‌نامه‌ها علاقه دارند: این کتاب به‌عنوان یک خودزندگی‌نامه، جزئیات دقیقی از زندگی و تجربیات نویسنده ارائه می‌دهد و برای علاقه‌مندان به این نوع ادبیات جذاب خواهد بود.
 افرادی که به دنبال الهام و انگیزه هستند: داستان مقاومت و امید معصومه آباد در شرایط سخت می‌تواند برای بسیاری از افراد الهام‌بخش باشد و به آنان انگیزه دهد تا در برابر چالش‌های زندگی خود ایستادگی کنند.
 معلمان و مربیان: این کتاب می‌تواند به‌عنوان یک منبع آموزشی ارزشمند در مدارس و دانشگاه‌ها استفاده شود و به دانش‌آموزان و دانشجویان درس‌های مهمی در زمینه تاریخ، ادبیات، و ارزش‌های انسانی بیاموزد.
 به‌طورکلی، «من زنده‌ام» یک کتاب جامع و ارزشمند است که می‌تواند برای گروه‌های مختلف خوانندگان جذاب و آموزنده باشد. 

بخش‌هایی از کتاب من زنده‌ام

 وقتی ما را داخل گودال انداختند، برادرها جا باز کردند. روی دست‌وپای همدیگر نشستند تا ما دو تا راحت بنشینیم و معذب نباشیم. سربازهای عراقی که این صحنه را دیدند، به آن‌ها تشر زدند که چرا جا باز می‌کنید و روی دست‌وپای هم نشسته‌اید؟ و با اسلحه‌هایشان برادرها را از هم دور می‌کردند. نگاه‌های چندش‌آور و کش‌دارشان از روی ما برداشته نمی‌شد. یکباره یکی از برادرها که لباس‌شخصی و هیکل بلند و درشتی داشت با سر تراشیده و سبیل‌های پرپشت و با لهجهٔ غلیظ آبادانی، جواد [مترجم ایرانی عراقی‌ها] را صدا کرد و گفت: هرچی گفتم راست‌وحسینی براشون ترجمه کن تا شیرفهم بشن!
 رو به سربازهای بعثی کرد و گفت: به من می‌گن اسمال یخی، بچهٔ آخر خطم، نگاه به سرم کن ببین چقدر خط خطیه، هرخطش برای دفاع از ناموسمونه. ما به سر ناموسمون قسم می‌خوریم، فهمیدی؟ جوانمرد مردن و باغیرت و شرف مردن برای ما افتخاره. دست به سبیلش برد و یک نخ از آن را کند و گفت ما به سبیلمون قسم می‌خوریم. چشمی که ندونه به مردم چطور نگاه کنه مستحق کور شدنه. وقتی شما زن‌ها رو به اسارت می‌گیرید؛ یعنی از غیرت و شرف و مردانگی شما چیزی باقی نموند...
 آباد در صفحه پایانی کتاب من زنده‌ام می‌نویسد: همان قدر که در آغاز اسارت غافلگیر شده بودم که چگونه در خاک میهنم، در شهر خودم، جلو چشم همه برادرانم نیروهای بعثی از زیر لوله‌های نفت مثل قارچ سربلند کردند و مرا به اسارت بردند، آزادی هم مثل یک فرود اضطراری سخت مرا غافلگیر کرده بود. یکباره نیروهای بعثی از دور و برم محو شده بودند. همه‌جا لبخند شده بود و همه فارسی حرف می‌زدند. کسی با قنداق تفنگ به شانه‌هایم نمی‌کوبید و اگر سرم را می‌چرخاندم، هیچ ضربه‌ای سرم به را جابه‌جا نمی‌کرد. همه حرکاتم در اختیار خودم بود. از اینکه توانسته بودم با رنج 4ساله اسارتم یک پر عقاب را بکنم خوشحال بودم و با صدای بلند فریاد زدم: سلام ایران سرافراز من!

چرا باید کتاب «من زنده‌ام» را بخوانیم: 

 آشنایی با تاریخ معاصر ایران: این کتاب یک سند تاریخی مهم از دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران است و خوانندگان را با جزئیات زندگی در اسارت و شرایط جنگ آشنا می‌کند.
 الهام‌بخش و انگیزشی: داستان زندگی معصومه آباد و مقاومت او در برابر سختی‌ها می‌تواند الهام‌بخش باشد و به خوانندگان انگیزه دهد تا در مواجهه با چالش‌های زندگی خود مقاومت کنند.
 نمایش قدرت زنان: این کتاب نشان می‌دهد که زنان نیز در دوران جنگ نقش مهمی ایفا کرده‌اند و با شجاعت و مقاومت در برابر دشمن ایستاده‌اند. این امر می‌تواند موجب تقویت دیدگاه‌های مثبت نسبت به قدرت و توانمندی زنان شود.
 تجربه انسانی و احساسی: خاطرات معصومه آباد با جزئیات احساسی و انسانی نوشته شده است. این کتاب به خوانندگان فرصتی می‌دهد تا با احساسات، رنج‌ها و امیدهای نویسنده همراه شوند و از نزدیک با تجربیات او آشنا شوند.
 ترویج ارزش‌های انسانی: «من زنده‌ام» ارزش‌های انسانی نظیر مقاومت، امید، همبستگی و ایثار را به تصویر می‌کشد و می‌تواند به خوانندگان کمک کند تا این ارزش‌ها را در زندگی خود بیشتر به کار گیرند.
 یادآوری اهمیت صلح: این کتاب با نشان‌دادن سختی‌ها و مشکلات دوران جنگ و اسارت، اهمیت صلح و دوری از جنگ را یادآوری می‌کند و می‌تواند به خوانندگان کمک کند تا بیشتر به اهمیت حفظ صلح و دوستی بیندیشند.
 به‌طورکلی، خواندن این کتاب می‌تواند تجربه‌ای غنی و آموزنده باشد که نه‌تنها دانش تاریخی و اجتماعی خوانندگان را افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند تأثیرات عمیقی بر روی نگرش‌ها و ارزش‌های شخصی آنها نیز داشته باشد.