یه کتاب خوب میتونه زندگیت رو عوض کنه!
فرصت دارید این کتاب ارزشمند را تهیه کنید!
در صورت تأخیر یا تغییر قیمت در تامین کتاب، اطلاعرسانی خواهد شد.
معرفی کتاب
کتاب «عطر فلفل» به قلم محمد علی جعفری، سفری جذاب و متفاوت به دل ایالت بلوچستان پاکستان است که تصویری زنده و فراگیر از زندگی مردم آنجا ارائه میدهد؛ سفری که در پسزمینهای از ترور، بمب و خشونت، رنگها، عطرها، فرهنگها و تاریخ مردمی مقاوم و پرصلابت را به خواننده مینمایاند. این اثر زیرلایههای عمیق سیاسی و مذهبی منطقه را به مخاطب معرفی میکند و فضایی برای درک عمیقتر روابط ایران و پاکستان فراهم میآورد.
«عطر فلفل» داستان نویسندهای است که پس از عبور از هزار و یک دروازه امنیتی بلوچستان، لباس بلوچی میپوشد و با کمک بلد راهی محلی وارد دنیایی رنگارنگ و پیچیده میشود. او کامیونهای ویژه ای را به تصویر میکشد که با طراحیهای خاص و ثبت جهانیشان، جلوهای ویژه به جادههای پاکستان بخشیدهاند. در کنار روایتهای ظریف از زندگی روزمره، از فلفلهای تند و معطر گرفته تا زبان و اصطلاحات بومی، سفرنامهای است که خواننده را به عمق فرهنگ و تاریخ این منطقه میبرد. این کتاب تنها سفری دیدنی نیست، بلکه گزارشی است از زندگی زوار عزادار اربعین حسینی در بلوچستان، جایی که رنج بمبگذاری و ترور انتحاری به بخشی از زندگی معمول تبدیل شده است. نویسنده با روایت دیدارهایی ناب با بزرگان شیعه پاکستان مانند سید امانالله شادیزهی، نشان میدهد که چگونه حمایت و نفوذ فرهنگی ایران، رهبر انقلاب و امام خمینی (ره) در دل مردم پاکستان ریشه دوانده است. کتاب ضمن نمایش تضادها و کشمکشهای مذهبی، به تمامی جنبههای زندگی مردم بلوچستان و تاریخ آنان میپردازد و تصویری جامع و چندبعدی ارائه میدهد.
چرا باید این کتاب را خواند؟
خواندن «عطر فلفل» فرصتی است برای آشنایی با منطقهای که کمتر به آن توجه شده و فهم دلایل مقاومت و سرسختی مردمانش. این کتاب پنجرهای تازه به دنیای مردم پاکستان، به جوانبهای فرهنگی و اجتماعی آنها، به خصوص شیعیان بلوچ باز میکند و نشان میدهد چگونه یک جامعه درگیر خشونت و سختی میتواند فرهنگ و سنتهای خود را حفظ کند.
علاقهمندان به سفربرنامهها و سفرنامههای مستند که میخواهند با فرهنگها و عاشقانههای مناطق کمتر شناختهشده آشنا شوند. خوانندگانی که به موضوعات اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جنوب آسیا و به خصوص پاکستان علاقه دارند. کسانی که علاقهمند به شناخت زندگی و عزاداری شیعیان در کشورهای مختلف هستند. پژوهشگران و دانشجویان علوم سیاسی، مردمشناسی و مطالعات منطقهای که به دنبال منبعی معتبر و روایتی انسانی از زندگی بلوچستان و تاثیرات فرهنگ ایران در آنجا هستند. هر خوانندهای که دوست دارد از پشت پرده اخبار خشونتآمیز، دنیای رنگها، عطرها و مردم مقاوم را ببیند و دریچهای نوین به منطقهای پیچیده باز کند.
به شهر ما کویته، باب الرضا میگویند: در ورودی پاکستان به سوی امام رئوف. وقتی کاروان ما آهنگ رفتن ساز میکند مردم کراچی و پیشاور و پنجاب باروبنه میبندند و میآیند شهر بابالرضا و با هم راهی میشویم. با اینکه هزارهایهای ساکن کویته بیشترین شهید را در راه زیارت دادهاند اما همیشه زنبیلشان جلوتر از همه توی صف است. پدرم پنجاه سال این جاده را گز کرد و زائر برد و آورد. مسیر کویته تفتان میرجاوه تا ایران و مهران یا چزابه و بعد عراق. راهی که هیچ وقت روی امنیت و آرامش را به خود ندیده!