ادبیات - فیلم - فرهنگ اصول و مبانی

کتاب ادبیات، فیلم، فرهنگ به خوانندگان می‌آموزد که چگونه نگاهی انتقادی به آثار ادبی و هنری داشته باشند و از ارزش‌ها و نظریه‌های فرهنگی بیشتر آگاه شوند. مایکل رایان در این کتاب به مهم‌ترین نظریه‌های ادبی مانند فرمالیسم، ساختارگرایی، نقد فمینیستی و نقد روان‌کاوانه می‌پردازد و یک اثر ادبی (کتاب داغ ننگ) و یک فیلم سینمایی (همشهری کین) را براساس این نظریه‌ها تحلیل می‌کند.

درباره کتاب ادبیات - فیلم - فرهنگ اصول و مبانی

اگر درختی در جنگلی بدون هیچ موجود زنده‌ای بر زمین بیفتد، آیا کسی متوجه آن می‌شود؟ مسلماً نه. همین تمثیل را می‌توان برای آثار ادبی به کار برد. اگر شما کتابی بنویسید و هیچ‌کس درباره آن سخن نگوید، احتمالاً کتاب شما فروشی نخواهد داشت. نویسندگان بزرگ نیز از طریق نقد‌های منتقدان به مردم شناخته شدند. اگر از ادبیات فراتر برویم و به سایر شاخه‌های هنر نگاه کنیم، نقد در همه‌جا نقش مهمی ایفا می‌کند. رایان در این کتاب سه حوزه‌ی مهم ادبیات، فرهنگ و فیلم را ترکیب می‌کند و خواننده را وامی‌دارد که مهارت‌های تفکر و تحلیل انتقادی را در این سه حوزه به کار بگیرد. برخلاف دیگر کتاب‌های نقد و نظریه‌ی ادبی، رایان زبانی ساده و قابل‌فهم به‌کار برده و از پایه تا پیشرفته، نظریه‌های ادبی و فرهنگی مهمی از جمله فرمالیسم، ساختارگرایی، نقد روان‌شناختی و نقد مارکسیستی را توضیح می‌دهد. او نقد را با مسائل روزمره و فرهنگ عامه پیوند می‌زند و به‌طور عملی آثار ادبی و فیلم‌ها را نقد می‌کند. از فصل اول تا فصل نهم، رایان آثار اصلی حوزه‌ی نظریه‌ی موردنظر را معرفی کرده، اصطلاحات کلیدی را توضیح می‌دهد و سپس متنی ادبی را به‌عنوان نمونه نقد می‌کند. در تمامی این 9 فصل، فیلم همشهری کین به دلیل اهمیت فنی و محتوایی به‌عنوان نمونه نقد انتخاب شده است. رایان در پایان هر فصل پرسش‌هایی را مطرح می‌کند تا خوانندگان بهترین روش برای پیاده‌سازی آن نظریه را درک کنند. در فصل دهم، رایان به‌طور ویژه به نقد فیلم می‌پردازد و فیلم‌هایی چون پرندگان، هری کثیف، درخشش و مایکل کلایتون را نقد و تحلیل می‌کند. فصل یازدهم به مطالعات فرهنگی اختصاص دارد.

خواندن کتاب ادبیات - فیلم - فرهنگ اصول و مبانی را به چه کسانی توصیه می کنیم

خواندن این کتاب به تمامی علاقه‌مندان به ادبیات، فیلم و فرهنگ توصیه می‌شود. همچنین برای افرادی که به دنبال بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی خود هستند، مفید است. این کتاب برای کسانی که به تحلیل و نقد آثار ادبی و هنری علاقه‌مندند، بسیار ارزشمند است.

در بخشی از کتاب ادبیات - فیلم - فرهنگ اصول و مبانی می خوانیم

گاهی نحوه‌ی انجام کار از خود کار مهم‌تر است. اگر شما برای مصاحبه‌ی شغلی به دفتری بروید، بعد با غرور گام بردارید و طوری لباس پوشیده باشید انگار تازه از خواب برخاسته‌اید، مثل آدمی دست‌وپاچلفتی بنشینید، انگشت‌تان در بینی‌تان باشد و وقتی مصاحبه‌کننده از شما سؤال می‌پرسد غرق افکار خود باشید، حتی اگر کاملاً واجد شرایط آن موقعیت کاری باشید به احتمال بسیار زیاد نتیجه‌ی کارتان به خوبی وقتی نیست که با رفتار حرفه‌ای و کت‌وشلوار به تن، پایبند به قوانین آداب مناسب، شق‌ورق در جلسه می‌نشینید و با دقت گوش می‌دهید. وضعیت و حالت خوبْ همه‌ی ماجراست و قسمتی از همان چیزی که به آن «فرم خوب» به معنی «تبعیت از مقررات» یا «پیروی از قواعد رایج رفتاری» می‌گویند. به همین سیاق، طرز بیان شما هم می‌تواند مهم‌تر از آنچه می‌گویید باشد. می‌توانید به‌نرمی و با‌وقار بگویید «تو را دوست دارم» که بیان صمیمانه‌ی محبت و تعهد است یا می‌توانید همین جمله را طوری ادا کنید که تأکید روی کلمۀ «تو» بیفتد و لحن شما سؤالی بشود: «تو را دوست دارم؟» (از بین همه‌ی مردم). این‌جا لحن شما بیشتر طعنه‌آمیز است تا صمیمانه، و در نتیجه معنای جمله از محبت صمیمانه به چیزی شبیه «مگر شوخی‌ات گرفته» تغییر می‌کند. بدین‌ترتیب، احساسی که جمله‌ی شما ایجاد می‌کند کاملاً متفاوت خواهد بود. فرمالیست‌ها به این تفاوت‌ها در نحوه‌ی بیان یا انجام چیزها می‌پردازند. تمامی آثار فرهنگی اعم از فیلم، شعر، ترانه‌های رپ و رمان از گزینش‌های فنی شکل می‌گیرند که دارای معنا هستند. شما شاید نظری داشته باشید، مثلاً «زنا واقعاً فسق و فجور نیست و شاید مظهر عشقی اصیل و حتی الهی باشد»، اما بیان آن در اثری داستانی مستلزم این است که از فنون ادبی برای خلق شخصیت، پی‌رنگ، موقعیت و رویداد استفاده کنید. باید از واژگان به طریقی خاص بهره ببرید تا معنا ایجاد کنید، یا باید تصمیم بگیرید که دوربینتان را کجا قرار دهید، از چه نورپردازی‌ای استفاده کنید یا چگونه بازیگران را برای ادای جملات کارگردانی کنید و الی آخر.