دونس اسکوتوس و کانت به روایت هیدگر

یکی از شگردهای تحقیق در «فلسفۀ تطبیقی» بررسی انعکاس افکار فیلسوفی در نظریات فیلسوف دیگر می باشد. کتاب حاضر تحقیقی از این دست است. دونس اسکوتوس، کانت، و هایدگر هر سه از بزرگ‌ترین متفکران عصر خود بوده‌اند و هریک جریانی فکری در فلسفه را هدایت کرده‌اند. دونس اسکوتوس از حیث واقعیت ریاضی و واقعی و مابعدالطبیعی و نیز از حیث حقیقت و واقعیت منطقی و صورت زبانی و معنادار گزاره‌ها در نظر هایدگر منعکس است و کانت از حیث مسئلۀ مابعدالطبیعه و شناخت و هستی شناسی در نظر او نمایان است. کریم مجتهدی در این کتاب این دو انعکاس را به تشریح واکاوی و تحلیل کرده است. انتخاب مجتهدی از سر تفنّن یا تصادف نبوده است؛ هایدگر دو کتاب دارد که اولی را با نام مقولات و معنا به اسکوتوس، و دومی را با نام کانت و مسئلۀ مابعدالطبیعه به کانت اختصاص داد است. مجتهدی معتقد است که هایدگر از سنت ارسطو به سنت کانت می‌آید و با گفته‌های کانت به فهم فلسفۀ دونس اسکوتوس می‌پردازد.