پری خانه ما

کتاب پری خانه ما، اثر بهناز ضرابی زاده، مجموعه‌ای خواندنی از خاطرات نه خانواده شهید استان همدان است که بیش از دو شهید تقدیم انقلاب کرده‌اند. نویسنده در این اثر تلاش کرده است تا علاوه بر زنان (همسر و مادر)، روایت تمام اعضای خانواده (خواهر و برادر) را گردآوری کند. این کتاب، قصۀ زندگی، رشادت‌ها و به‌ویژه رنج‌های پنهان خانواده‌های شهدا، مانند تنهایی و چشم انتظاری پس از فقدان عزیزان را با لحنی عاطفی و صادقانه به رشته تحریر درآورده است.

درباره کتاب پری خانه ما

پری خانه ما، روایتی از ایثار مضاعف در خانواده‌های استان همدان است. ضرابی‌زاده با تمرکز بر خانواده‌هایی که چند شهید را تقدیم کرده‌اند، عمق فداکاری‌ها در دوران انقلاب و دفاع مقدس را به تصویر می‌کشد. برخلاف آثار قبلی نویسنده که صرفاً بر روایت زنان تمرکز داشت، در این کتاب تلاش می‌شود تا با کنار هم قرار دادن خاطرات مادر، همسر، خواهر و برادران، تصویری کامل و چندوجهی از شهدا و تأثیر عروجشان بر کل پیکر خانواده به دست آید. این رویکرد فراگیر، غنای بیشتری به مستندنگاری دفاع مقدس بخشیده است.
یکی از دلنشین‌ترین و در عین حال دردناک‌ترین بخش‌های کتاب، ثبت رنج‌های پنهان و درونی همسران و مادران شهداست. بریده کتاب، نمونه‌ای عالی از این حس است؛ آنجا که همسر شهید (ایرج) با عکس او صحبت می‌کند و خستگی ناشی از «چشم انتظاری» و تنهایی را بیان می‌دارد. او از «بی‌پناهی زن بیوه» و بار سنگین کارهای خانه که بر دوش او افتاده است، سخن می‌گوید. این روایت‌های شخصی، به مخاطب نشان می‌دهد که پس از اتمام جنگ و شهادت، مبارزه در قالب تحمل غم و اجرای وظایف سنگین، برای خانواده‌های شهدا همچنان ادامه داشته است.
انگیزه نویسنده برای خروج از الگوی رایج و دربرگرفتن روایت‌های مردان خانواده (مانند جانباز 70 درصد، آقا محسن سرابی) نشان‌دهنده اهمیت ابعاد پنهان ماجراست. ضرابی‌زاده دریافته است که هر یک از اعضای خانواده، زاویه‌ای منحصر به فرد از زندگی شهید را می‌بیند که می‌تواند تکمیل‌کننده خاطرات دیگران باشد. این تعامل روایی میان اعضای یک خانواده، نه تنها به مستندسازی رشادت‌ها می‌پردازد، بلکه ساختار عاطفی، روابط داخلی و استقامت جمعی این نه خانواده بزرگ را در مواجهه با فقدان، به زیبایی منعکس می‌کند.

خواندن کتاب پری خانه ما را به چه کسانی توصیه می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به ادبیات خاطره‌نویسی و دفاع مقدس، به‌ویژه آثاری با تمرکز بر نقش و رنج خانواده‌های شهدا، توصیه می‌شود. این اثر برای درک عمق فداکاری‌ها و چگونگی استقامت زنان در برابر چشم انتظاری و تنهایی پس از جنگ، بسیار ارزشمند است.

در بخشی از کتاب پری خانه ما می‌خوانیم:

از کار خسته نمی شوم، اما از چشم انتظاری خسته شده ام. بریده ام. روبرویرعکس ایرج می ایستم و می گویم: «تو خیال نداری بیای پایین؟ حالا که پیر شدم بیشتر بهت نیاز دارم. احتیاج به یه دوست و رفیق و هم صحبت دارم . خسته شدم از تنهایی! زن بیوه بی پناهه. از اون روز اولی که زنت شدم، تمام کارهای خانه را به دوش گرفتم، نوبتی هم باشه نوبت توئه.»" آ«چه خواندید گزیده ای از این کتاب بود.