بعد از سکوت

 شعرهای این دفتر صدایی برمی‌انگیزد برخاسته از نگاهی به درون . اظهار شگفتی بیان‌ناشدنی هنگام نگاه کردن به مغاک بی‌رحم درون ، چیزی که ییتس هم از آن سخن گفته است . مایه‌های غالب اینجا سکوت ، اندوه ، زوال و البته مرگ است که در تصاویر مختلف فرمانی قاهر می‌راند.