صدای درخت ها

کتاب «صدای درخت‌ها»، دومین مجموعه‌ی اشعار حسین عبدی است که شامل 57 قطعه شعر در موضوعات مختلف آیینی، انقلاب، دفاع مقدس و اجتماعی است و برای گروه سنی بزرگسال سروده شده است. اشعار این دفتر بیشتر در سبک کلاسیک و در قالب‌های غزل، مثنوی و رباعی سروده شده‌اند. شاعر معتقد است که این مجموعه نسبت به کتاب پیشین خود («صدای بومی یک مرد») از پختگی بیشتری برخوردار است؛ زیرا اشعار قبلی، که مربوط به سال‌های 65-72 بودند، بیشتر تحت تأثیر هیجانات دوران جوانی قرار داشتند. این اثر، تلاش عبدی برای بیان دغدغه‌های مختلف اجتماعی و دینی با زبانی پخته و در قالب‌های وزین کلاسیک است.

درباره کتاب صدای درخت ها

این مجموعه شعر، تلاشی برای عرضه‌ی شعر کلاسیک فارسی با مضامین معاصر است. حسین عبدی با مهارت در استفاده از قالب‌های سنتی نظیر غزل، مثنوی و رباعی، توانسته است محتوای مورد نظر خود را در زمینه‌های انقلاب، دفاع مقدس و مفاهیم آیینی ارائه دهد.
تمرکز شاعر بر پختگی کلام و محتوا، نقطه‌ی قوت اصلی این مجموعه است. وی با اشاره به اینکه اشعار قبلی‌اش تحت تأثیر هیجانات جوانی بوده‌اند، نشان می‌دهد که در «صدای درخت‌ها» به دنبال عمق بخشیدن به اندیشه و تجربه‌ی خود است. این پختگی در اشعاری با مضامین اجتماعی و آیینی، به خوبی احساس می‌شود.

خواندن کتاب صدای درخت ها را به چه کسانی توصیه می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به شعر کلاسیک، به‌ویژه قالب‌های غزل و مثنوی، دوستداران اشعار با مضامین آیینی و دفاع مقدس، و کسانی که به دنبال تجربه‌ی شعری پخته و تأملی هستند، توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب صدای درخت ها می‌خوانیم:

روی دست خاک، نعش آسمانی مانده است/ در دل پیر زمین، داغ‌ جوانی مانده است/ خواب بودیم و کسی از کوچه‌های ما گذشت/ بر زمین، رد عبور کهکشانی مانده است/ خانه‌ها از عشق و گل خالی‌ست اما باز شکر/ لااقل در سفره‌هامان تکه نانی مانده است/ این زمان، افسوس! آرش‌ها اساطیری شدند/ روی دست کودکان تیر و کمانی مانده است/ چشمه آوازهای آسمانی خشک شد/ کو؟ مگر جز زنجره‌، آوازه‌خوانی مانده است؟/ بوی مرگ از خواب‌هایم بر‌نمی‌خیزد هنوز/ در دل خاکسترم آتشفشانی مانده است