سفر به شهر زیتون

کتاب «سفر به شهر زیتون»، گردآوری‌شده توسط محمد جواد جزینی، مجموعه‌ای از گزارش‌های خاطره‌گونه‌ی هنرمندان اعزامی به مناطق زلزله‌زده‌ی رودبار و منجیل در سال 1369 است. نویسنده که خود نیز در آن منطقه حضور داشته، بخشی از خاطرات شخصی خود را نیز در این مجموعه ذکر می‌کند. این کتاب شما را با حقیقت حال و هوای آن دوران آشنا می‌کند و کمک می‌کند تا درک بهتری از رنج و دوستی مردم داشته باشید و فداکاری‌ها و از خودگذشتگی‌های پس از زلزله، و همچنین رنج خانواده‌هایی که تنها شدند، هرگز از ذهن مردم ایران پاک نشود.

درباره کتاب سفر به شهر زیتون

این کتاب یک مجموعه‌ی مستند و خاطره‌محور است که به وقایع و پیامدهای زلزله‌ی ویرانگر سال 1369 در استان‌های گیلان و زنجان می‌پردازد. تمرکز نویسنده بر گردآوری مشاهدات و احساسات هنرمندانی است که بلافاصله پس از فاجعه در منطقه حضور یافتند، که این امر به محتوای کتاب جنبه‌ای عاطفی و هنرمندانه می‌بخشد.
هدف اصلی «سفر به شهر زیتون»، حفظ حافظه‌ی تاریخی جامعه نسبت به این فاجعه‌ی بزرگ و ثبت ابعاد انسانی آن است. نویسنده معتقد است که این کتاب به مردم کمک می‌کند تا ابعاد رنج، دوستی، و به‌ویژه از خودگذشتگی مردم در آن دوران را درک کنند.
بریده‌ی کتاب، اوج این تراژدی انسانی را به شکلی کوتاه و در قالب یک دیالوگ دردناک ترسیم می‌کند؛ صحنه‌ی گفت‌وگویی که در آن، زلزله با زبان کودکانه به عنوان عامل ویرانی و غم‌انگیزی نمایش داده می‌شود و تصویری از مادری که کنار پیکر فرزندش گریه می‌کند، عمق فاجعه را نشان می‌دهد.

خواندن کتاب سفر به شهر زیتون را به چه کسانی توصیه می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به ادبیات مستند، تاریخ شفاهی بلایای طبیعی ایران، و کسانی که به دنبال درک ابعاد انسانی و عاطفی فداکاری‌های مردم پس از زلزله هستند، توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب سفر به شهر زیتون می‌خوانیم:

طاهره چه می‌کشی؟ این خورشید است. این هم خانه ماست. اما این که خانه نیست آخر زلزله آمده خرابش کردها این هم مادرم است که کنار جنازه خواهرم گریه می‌کند. پس پدرت کجاست؟