فن نواختن پیانو

کتاب «فن نواختن پیانو»، تألیف گیگورگی ساندور، با ترجمه‌ی بهزاد تاهباززاده و ویرایش و بازنویسی کمال پورتراب، یک مرجع آموزشی و تخصصی در زمینه‌ی روش‌های نوازندگی پیانو است. این اثر که در حیطه‌ی موضوعی حرکت، صدا و بیان موسیقایی منتشر شده، حاصل تلاش نه‌ساله‌ی مترجم و ویراستار است. این کتاب شامل سه بخش است: بخش اول به مباحثی چون هماهنگی، استقلال و وابستگی متقابل انگشتان، فشار، وزن، تنش، سازوکار اجرایی انسان و شرح نسبتاً کاملی از ساز پیانو می‌پردازد؛ بخش دوم شرح الگوهای اصلی حرکت مانند گام‌ها را دربر می‌گیرد؛ و بخش سوم نیز شامل مطالبی متنوع همچون شرح پدال‌های پیانو و نحوه‌ی استفاده از آن‌ها، و همچنین مسائل فنی و روانی اجرا است.

درباره کتاب فن نواختن پیانو

این کتاب یک منبع جامع و کلاسیک در آموزش نوازندگی پیانو است که رویکردی علمی و فیزیولوژیک به فنون نوازندگی دارد. تأکید نویسنده بر این است که با وجود بی‌شمار بودن حرکات در نواختن پیانو، آن‌ها را می‌توان به تعداد معدودی حرکات اصلی تقلیل داد.
یکی از ویژگی‌های مهم این اثر، تمرکز بر سازوکار اجرایی انسان در کنار شناخت خود ساز است. در بخش اول، مباحثی مانند تنش، وزن و فشار، نشان‌دهنده‌ی اهمیت درک بیومکانیک بدن نوازنده در تولید صدای مطلوب و جلوگیری از آسیب است. این رویکرد، نوازندگی را فراتر از یک مهارت صرف، به یک فعالیت هماهنگ جسمی و ذهنی تبدیل می‌کند.
این کتاب در مجموع، یک راهنمای ضروری برای تشخیص الگوهای حرکتی مورد نیاز در متن قطعه است و به نوازنده کمک می‌کند تا نه تنها «چه چیزی» بنوازد، بلکه «چگونه» بنوازد. این تقسیم‌بندی جامع به سه بخش (اصول پایه، الگوهای حرکتی و مباحث پیشرفته مانند پدال‌ها و آمادگی روانی)، آن را به مرجعی کامل برای هنرجویان در سطوح مختلف تبدیل کرده است.

خواندن کتاب فن نواختن پیانو را به چه کسانی توصیه می‌کنیم

این کتاب به هنرجویان، دانشجویان و اساتید نوازندگی پیانو، و همچنین پژوهشگران موسیقی و فیزیولوژی اجرا توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب فن نواختن پیانو می‌خوانیم:

با اینکه حرکات بی‌شماری در نواختن پیانو شرکت دارند؛ ولی آنها را می‌توان حالات مختلف تعداد بسیار معدودی حرکات اصلی دانست. نکته مهم‌تر این است که خواننده در خواهد یافت که انواع الگوهای حرکتی مورد نیاز در متن قطعه نشان‌داده‌شده است و بایستی توسط وی تشخیص داده شود.