مکتب زنان

نویسنده داستان را در قالب دفترچه خاطرات شخصی به نگارش در آورده به طوری که  احساسات یک زن به نام اولین، شوهرش روبرت و دخترشان در سه بخش مجزا به تصویر کشیده شده است. اولین زن جوانی است که عاشق روبرت می‌شود. این عشق باعث می‌شود که اولین، روبرت را سر تا پا حسن ببیند. به حدّی که واژه‌ای جز متشخّص برای توصیف او نمی‌یابد. این مرد چشم های او را درباره‌ نقش زن در زندگی مردان بزرگ باز می‌کند.

به مرور زمان، عشق اولین نسبت به «روبرت» رفته رفته کاهش می‌یابد و اولین از زنی عاشق‌ پیشه تبدیل به زنی تیزهوش امّا سرخورده می‌شود و درمی‌یابد که همسرش متشخّص نیست و فقط نقش یک آدم متشخّص را به خوبی بازی کرده و دیگران و وی و در مواردی خود کرانیز را فریب می‌دهد. اولین برای اینکه از او متنفر نشود، چاره را در ندیدن وی می‌بیند و این تصمیم به احساسات و زندگی روبرت و دخترشان تأثیر مخربی می‌گذارد... .

اتفاق عجیبی افتاد. شاهد آن بودم که ناگهان سرش را در میان دستانش گرفت و گریه کرد. تظاهری در میان نبود. اشک‌هایش آنقدر واقعی بودند که تمام پیکرش را به لرزه در آوردند، اشک‌های واقعی که انگشتانش را خیس کردند و روی گونه‌هایش چکیدند، در حالی که بیست بار با صدای دیوانه‌وار این جمله را تکرار کرد: همسرم دیگر مرا دوست ندارد! همسرم دیگر مرا دوست ندارد!