تفکر انتقادی

اینکه کسی بتواند عقاید خود را بیان کند، آن اندازه بااهمیـت و ارزشمند است که گاهی مردم به اشتباه می‌پندارند که آنچه به آن دست یافتـه‌اند، آخرین مرحله از بلوغ عقلانی است. زمانی که شما صاحب دیـدگاهی خاص و جالب توجه شده‌اید، تصور می‌کنید که آماده‌اید با دنیا و تمام چالش‌های موجود در آن روبه‌رو شوید؛ اما متأسفانه داشتن عقاید، در واقع تنها آغاز کار است. از آنجایـی که ما در عصر آزادی زندگی می‌کنیم، شما نیازی به دفاع‌کردن از عقایـدتان ندارید، اما آیا واقعاً نمی‌خواهید این کار را بکنید؟ اگر عقاید شما چیزی فراتر از بی‌علاقه‌گی‌ها و علاقه‌مندی‌های کودکانه‌انـد، بی‌تردید باید بخواهید که از آنها دفاع کنید.
هر جا که باشید، دیدگاه شما در مورد موضوعی که با آن روبه‌رو می‌شوید، شما را صاحب عقایدی خواهد ساخت، اما تنها داشتن عقاید، برای موفقیت شما در کاری که می‌کنید، کافی نیست. شما باید بتوانید عقیدة خود را به یک« موضع» تبدیل کنید. تفاوت بین عقیـده و موضع در این است که موضع پشتوان‌های از استدلال دارد. هرکسی می‌تواند استـدلال کند، اما بیایید این واقعیت را بپذیریـم که: بعضی استدلال‌ها بهتر از استدلال‌های دیگرند.