آشتی و آش تی - داستان های صلح و دوستی

شیرشاه به سرزمین خود نگاهی انداخت و غمگین شد.

مدت ها باران نیامده بود، زمین سخت و خشک شده بود.

هیچ چیز سبز نمی شد و چیزی برای خوردن باقی نمانده بود.

پرندگان برای پیدا کردن دانه کوچ کرده بودند و حیوان های بزرگ تر بیهوده تلاش می کردند زمین را برای کشت و کار زیرو رو کنند.

در سرزمین همسایه، غذا فراوان بود.

شیرشاه به مردمش گفت: که مجبور است از سرزمین ثروتمند همسایه تقاضای کمک کند.

او با وزیر تغذیه که خواربار فروش بود راهی شد…

(برشی از متن کتاب)