فاو تا شلمچه

در بخشی از کتاب میخوانیم:

رزمنده باید آدم مؤمن و معتقد باشد، منتها کلاشینکف بردش کم است، سلاحی قوی‌تر به او بدهیم. ولی سلاح را جایگزین فرد نمی‌کنیم، بلکه سلاحش را تقویت می‌کنیم و از تکنولوژی برای تقویت استفاده کنیم.
پس مبنای سیستم دفاعی ما باید بر انسان، ایمان و معنویت استوار باشد. جنگ تخصصی دیگر جنگ انقلابی نیست؛ جنگ انقلابی، جنگ فراگیری است که مردم همه در آن حضور دارند، شمشیر می‌زنند، خون می‌دهند و درراه اسلام می‌جنگند. اصلاً انقلاب این‌طوری حفظ می‌شود. البته این حرف قابل قبولی است که کشور باید جنگی بشود و همه باید بیایند. امام هم می‌گوید مسئله‌ی اصلی جنگ است؛ خب نمی‌آیند، چه بکنیم؟ با زور بیاوریم هم ممکن است بدتر بشود؛ همان یک عملیات را هم می‌خواهیم بکنیم، لو بدهند! لذا ان‌شاءالله باید با همان جمعی که مخلصانه و با اعتقاد می‌آیند برای اسلام کار کنند، منسجم و قوی جنگ را ادامه بدهیم، اگر به پیروزی رسیدیم که خوب، فتح است، اگر به پیروزی هم نرسیم، شهادت است.