این مرد از همان موقع بوی مرگ می داد

کتاب این مرد از همان موقع بوی مرگ می‌داد رمان حنیف توجه مخاطبش را به دنیاهای موازی می‌کشاند، به دنیاهایی که نرم نرمک آنچنان در هم می‌آمیزند و یکی می‌شوند، گویی از آغاز چنین بوده‌اند. دنیای قدیم و جدید شخصیت‌های داستان، دنیای واقعیت­ و جادویی مردم ایران، و بدین‌سان دنیای نویسنده و خواننده اندام­‌وار در هم می‌آمیزند. حوادث بزرگ جامعه همچون روح در زندگی خصوصی شخصیت‌های داستان دمیده می‌شوند. جادو، افسانه، اساطیر ایرانی و بومی و بر خلاف آنچه که در رمان‌های فانتزی معمول رایج است، در جسم زندگی واقعی مردم داستان حلول می‌نماید و با درونمایه‌های اصلی داستان ارتباطی تنگاتنگ پیدا می‌کنند. نویسنده نمی‌خواهد از عناصر ماوراء‌طبیعی به عنوان مأمنی برای فرار از وقایع تلخ روزگار استفاده کند. او با بر هم زدن رابطه معمول بین نویسنده/خواننده با زبردستی خود را جای خواننده اثرش نشانده و شخصیت‌های داستانی را راوی زندگی خودشان و خودش کرده است.